Drogi Czytelniku!

 Znając Twoją sytuację, wiem, że nie jest Ci obca problematyka emigracyjna. Jesteś emigrantem z wyboru lub być może z przymusu.

 Pośród wielu Polaków, którzy opuszczali Polskę w poszukiwaniu nowego życia za granicą byłam również ja. W pamiętnym roku 1981, na parę miesięcy przed wprowadzeniem stanu wojennego, w pośpiechu, jakby przeczuwając nadchodzącą katastrofę, najpierw wyjechał mój mąż, a ja niedługo potem - w dziewiątym miesiącu ciąży, z pięcioletnim dzieckiem. Był to najbardziej dramatyczny moment naszego życia.

Wydarzenia te opisałam. Miał to być rodzaj pamiętnika przeznaczonego dla rodziny i najbliższego kręgu przyjaciół. Dla mnie jednocześnie była to niejako forma psychoterapii, mająca na celu wyzbycie się balastu zbyt bolesnych odczuć prowadzących nieuchronnie ku depresji.

 Powierzam Ci moją opowieść, która mimo, ze jest osobista, subiektywna, zawiera wiele obserwacji, opis zdarzeń typowych dla emigracyjnego życia, jak również liczne dygresje i refleksje zapewne charakterystyczne dla Polaka, który przeżył w kraju te trudne 70-te lata.

 Jest wiec to także historia o Tobie. Znajdziesz w niej niezawodnie własne przeżycia, odczucia, zanurzysz się we wspomnieniach, zadumasz się nad swoim losem. Razem ze mną sięgniesz pamięcią do trudnych początków emigracyjnego życia. I o to właśnie mi chodzi.

pobierz fragment >>

MAGDALENA NAWROCKA jest pedagogiem, absolwentką Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest autorką książek: Po drugiej stronie tęczy oraz Krzywe zwierciadło. Obecnie przebywa we Francji, gdzie pisuje felietony, które publikuje w internetowych grupach dyskusyjnych, prasie polonijnej, a także w serwisie PSYCHOLOGIA oraz PORTALU POLONII ANGIELSKIEJ.